GROENLO – Twee jaar geleden stond Herman al bij ons tijdens een Taste Stage of Art avond, en het was fantastisch.
Cabareteske liedjes, weemoedige liedjes en mooie verhalen, er ging regelmatig een siddering door het publiek en wat hebben we daarnaast gelachen. Het afsluitende nummer van Shaffy bracht een volledig meezingkoor in Taste op, GE WEL DIG. En daarom uiteraard weer en dit keer brengt Herman een percussionist mee. Dus nog meer emotie en nog meer weemoed, maar ook een dosis humor, op t randje en scherp.
Wie is Herman Pouderoyen?
Vraag aan Herman Pouderoyen waarom hij muzikant is geworden en hij zal antwoorden: omdat het moest. Er is zoveel waar nog geen lied over is geschreven: mensen, gebeurtenissen, er is zoveel de moeite waard om vastgelegd te worden.
Pouderoyen is opgegroeid in Bilthoven in een veilig milieu. Zijn ouders hadden heel andere plannen met hem dan het beroep waar hij uiteindelijk voor koos. Eigenlijk was het geen keuze, maar iets waar hij als vanzelf inrolde. Beginnend in de punktijd, daarna in het bruiloften- en partijencircuit om uiteindelijk zijn draai te vinden als singer/songwriter. In het Nederlands welteverstaan want Pouderoyen is de mening toegedaan dat, als je meent iets te melden te hebben, je dat het best in je moerstaal kan doen.
In percussionist en cajonspeler Janco van der Kaaden heeft hij de perfecte muzikale partner gevonden om met slechts twee man een vol bandgeluid neer te zetten.
Momenteel werkt hij aan een nieuwe CD, getiteld “Het mooiste moet nog komen”. Hiervan worden 100 exemplaren verloot onder diegenen die Herman’s facebookpagina leuk vinden. Laat je verrassen door deze meester van de kleinkunst!
Wanneer: 25 februari
Aanvang: 21:00 uur
Entree: € 7,50 en alleen voorverkoop!!
VOL IS VOL (max 70 kaarten)
CD: “Niet in de winkel verkrijgbaar”
“Niet in de winkel verkrijgbaar” is het derde soloalbum van de in Utrecht woonachtige singer-songwriter Herman Pouderoyen. Pouderoyen maakt geen standaardpop, maar laveert ergens tussen kleinkunst en rock and roll. Zijn teksten zijn soms kolderiek van toon, soms schrijnend. Met immer een zwak voor de underdog. Schaamteloos, maar met de nodige zelfspot doet Pouderoyen zijn verhaal in afwisselend up-tempoliedjes en ballads, met invloeden uit diverse genres als het chanson, rockabilly, blues, jazz, klezmer en Ierse muziek. Een thema dat opvallend vaak in zijn teksten opduikt is de (vleselijke) lust. Of het nou gaat om de Hardebollenstraat, een parenclub, sex met jonge studentes, blonde zwaargewichten of met de vriendin van je beste vriend: duidelijk is dat het een favoriet onderwerp betreft van de zanger. En de ode aan de Utrechtse Sylvia Kristel -in de jaren zeventig koningin van de softporno en pontificaal afgebeeld bij de songtekst- is natuurlijk ook een verkapte lofzang op de erotiek. Pouderoyen zingt ook nog over andere zaken, zoals Bin Laden waar voor te bidden valt dat hij tot inkeer komt. En over een pathologische leugenaar, die met voortdurende -niet te staven- grootspraak alle aandacht naar zich toe trekt. Het liedje “Het ruikt zo groen” gaat over de puurheid van een kinderspeelplaats. Pouderoyen schreef alle nummers zelf, met uitzondering van “Harten” dat een bewerking is van Brel’s “Les Coeurs Tendres”. Pouderoyen wil met dit album bereiken dat de luisteraar na afloop een beter onderscheid kan maken tussen twee soorten mensen: zij die de wereld mooier maken en zij die het tegenovergestelde doen. Een loffelijk streven.
http://ift.tt/1olCSMC
Geen opmerkingen:
Een reactie posten